Sen bizden gideli herkes düşman oldu
Bir bilsen kimleri götürdün yanına
Gözyaşlarım aktı, derya deniz oldu
Artık kendim olmam mümkün değil, babam
Canım dediklerim canevimden vurdu
Bilseydim suçumu gam yemezdim inan
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Şiire hüzün düşmüş. Belki de acı... Sevgiler
Yaşamda hüzün oluşursa şiire de damgasını vuruyor elbette...Kutluyor,saygılar sunuyorum...
Duygu vardı hüzün vardır- etkilendim- kutlarım..
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta