Hatice Elveren Peköz
Geçmiş zamanların kör dehlizinde kaldı çocukluğum.
Şimdilerde kendi aşk masalımı yazıyorum.
Bir varmışla bir yokmuşla başlayan aşk hikayeleri.
Yazlar güze döneli beri kağıtsız, kitapsız kaldım.
Kırık dökük bir hece ardım, gecenin ısıslığında.
Dallarım yapraksız, dünlerim yağmursuz kaldı.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta