Dünya bir bütün olmuş,
Başkenti de İstanbul'muş.
İnsanlar kardeş olmuş,
Anası da İstanbul'muş.
Dünyadan bir ses yükselmiş,
Barış ve kardeşlik diye.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Yüreğinize sağlık..saygıyla kalın...Mehmet Karlı
başarılar dilerim,şiiriniz çok güzel
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta