Kaf dağının ardında sanırdım aşkı ya da masallarda gİzlenmiş durur bilirdim. Daha siluetin yokken düşlerimde, yıllar öncesinden sana adanmış bir ruhla yazdım seni. Bilemezdim yıllarca çekilen acıların sonunda ödülümün senin gerçekliğin olacağını. Ben her yalancı aşklarda senden bir gerçek aradım bugüne kadar. Zaman yine yazıp ezberletmişti oyununu bize bizden habersiz ve ikimizde aynı sahnedeydik artık. Kendimizi oynuyorduk bir aşk metninde. Seni küçük bir kız çocuğu masumluğunda ve ben gözlerine bakamıyordum. Kaybolmaktan korkarak, kaçırıyordum gözlerimi gözlerinden...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta