Kurumuş bir yaprak şimdi kimsesizliğim
Rüzgara kapılıp meçhule yol alan...
Kırılmaya mahkum, yeşili kaybetmiş damarlar
Vakitsiz gelen güz mevsimiydi dalından koparan
Kimbilir belki de yarını olmayan beklentiler
Düşler yitiyor da…
Bitmiyor arzular…..
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




şairi tetikleyen yalnızlıktır
ama umudun hiç tükenmesi sevgili Hülya
Kırılmaya mahkum, yeşili kaybetmiş damarlar
Vakitsiz gelen güz mevsimiydi dalından koparan
evet kimbilir kaç kez yaşadık
yalancı baharları
düşler besledi yalnızlığımı
saygılar
faruk
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta