Kurumuş bir yaprak şimdi kimsesizliğim
Rüzgara kapılıp meçhule yol alan...
Kırılmaya mahkum, yeşili kaybetmiş damarlar
Vakitsiz gelen güz mevsimiydi dalından koparan
Kimbilir belki de yarını olmayan beklentiler
Düşler yitiyor da…
Bitmiyor arzular…..
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




şairi tetikleyen yalnızlıktır
ama umudun hiç tükenmesi sevgili Hülya
Kırılmaya mahkum, yeşili kaybetmiş damarlar
Vakitsiz gelen güz mevsimiydi dalından koparan
evet kimbilir kaç kez yaşadık
yalancı baharları
düşler besledi yalnızlığımı
saygılar
faruk
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta