Gönülden gülmeleri çoktan unutsakta,
Öylesine aydınlık olmak isterki yüreğimiz.
Bilmediğimiz ölümden,karanlık gibi korkarız.
Geceleri karanlığa baktığımızda,
Suskun yıldızlar gıdıklar yüreğimizi.
Kısacık yaşam dilimlerini paylaşırız,
Üstelik karşılıksız.
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta