Sırtım ah sırtım, korkak toynakların tepindiği.
Toprağı kirleten yürüyüşlerin, oldu kurbanı.
Benim uyanışım hep gecikti, buldu seheri.
Menzile ulaşmak hayal, sığındığım rahmet.
Nadide zamanlara aşığım, kutsanmış zaferlere.
Param parça ruhlar tıkamadan önce önümü.
Tüm nimetler serili şimdi, payını sakladım Belkıs’ın.
I
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!
Devamını Oku
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta