Yıkılmaz köprüler yıkıldı;
Yolumu kestiler ansızın!
Kaldım da şol köprü başında,
Varamadım o özge cana.
Yüküm oldu düşüncelerim;
Kündeler içinde düşlerim.
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta