Hani bir zamanlar beni bir uçurumun kenarından kurtardığını söylerdim. Buna karşın sende, ne diyeceğini bilemez, sol yanımda bir şeyler kıpırdıyor derdin. Yaşananlardan ders çıkarmaya çalışan, tüm acılarına rağmen aşk için umudunu kaybetmemiş, birazcık deli, çokça çocuk, gözleri yeşile çalan bir kadının tesellisiydi seninki. Beni gerçekten kurtardığına inanmıştım...
İyi başlayan her aşk gibi heyecanlıydık, bekliyorduk...
Ayrı geçen her gün için duvara bir çentik atan mahkumlar gibiydik...
Cesaretini ilk toplayan ben oldum, döküldü dudaklarımdan o iki kelime. Sen ise duyduklarının gerçek olmasından korkan ama içi kıpır kıpır taze bir yürektin...
Çok bekletmedin beni. Karanlık bir gün, hep beklediğim ama hiç ummadığım bir anda yüreğin yüreğime boşaldı. İki "s" duydu kulaklarım, ateşe döndü gözlerim!
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta