Düş Lem Şiirleri - Şair Düş Lem

Güneşi çizemediğin ellerimin ayasından

Avuç avuç dökülüyor karanlık

Yere düşen gölgemi izliyorum

Bakışlarımız kenetleniyor

​Paslı bir çivi gibi,
Yüreğime saplanan ikilemin;
Ay tarlalarında ekili,
Sarmaşık otlar gibi sarar zihnimi.

​Zamana sarınırım kimliksizliğimi,

Kırılma noktasına
Bir taşım kaldı,
Ruhun barikatı.

Tanıdık bir yüz gibi
Bu şarkının

Uykumda karlar yağıyor.

Beyaz bir yorgan gibi kaplıyor,

Bir kez olmuştu,
Kaymıştı ay ellerimden.
Ve bir kuğu gibi
Konmuştu en derinime.

Ölse kelimelerim,
Dökülse kitabının arasından;
Kurutulmuş gülüşleri gibi,
Çiçeklerinin!

Duruyorum
İçimden geçen gece ve gündüzü,
Sağaltarak ininden,
Doğrultuyorum gövdemi.
Bir buluşun,
Engizisyon töreninde beliriyorum,

Duruyorum
İçimden geçen gece ve gündüzü
Sağaltarak ininden,
Doğrultuyorum gövdemi.
Bir buluşun,
Engizisyon töreninde beliriyorum,

Bir atlasın sayfalarında gezinirken,

Dokunduğun kraterin en doğusunda,