Sisler içindeydi,
Düş krallığı'nın sarayı..
İçinde yaşardı,
Düş kraliçesi...
Devasa bir düş'ün içinde,
Yalnız yaşayan dev kraliçe...
Kimsesi yoktu,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




ağlıyorum bende hergün;kaybettiklerime,yanlızlığıma,asla olmayacak kralıma...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta