Gözlerin akşamlardan kalma ben.
Saklama özlediğini, arzular tenin beni.
Gözlerinde güller açıyor birde ümitler.
Aynı ben gibi, savurur üstündeki yaprakları.
Rüzgâr örtemez artık üstümü.
Ne vaktim kaldı ne kış günü ne de kar.
Kafanda hep soyunuk, uygunsuz düşler.
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta