Sesinden düşen ışıklar tüm karanlığa meydan okuyor
Ölüm kadar gerçek yaşam kadar yalansın
Küçük gülümseyişleri kalmış bahar çiçeklerinin soğuk rüzgarlarda
Geceye aşık düşlerin sonsuzluğunda çığlıklar atan bir yüz bu ben olamam
Küçük çocuk sevinçleri düşlerinki bu yüzden hiç bir çocuk üşüyüp hasta olmaz düşlerin yağmurlarında
içime işliyor gece Ay ışığı serpiştirdim bulutlara her yağmurda yüzün belirecek damlalarda
geç kalmış bir ölüm bu çoktan ölmesi gereken bir düşe sığınmış geceye
Ben sana mecburum bilemezsin
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.
Devamını Oku
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta