Sesinden düşen ışıklar tüm karanlığa meydan okuyor
Ölüm kadar gerçek yaşam kadar yalansın
Küçük gülümseyişleri kalmış bahar çiçeklerinin soğuk rüzgarlarda
Geceye aşık düşlerin sonsuzluğunda çığlıklar atan bir yüz bu ben olamam
Küçük çocuk sevinçleri düşlerinki bu yüzden hiç bir çocuk üşüyüp hasta olmaz düşlerin yağmurlarında
içime işliyor gece Ay ışığı serpiştirdim bulutlara her yağmurda yüzün belirecek damlalarda
geç kalmış bir ölüm bu çoktan ölmesi gereken bir düşe sığınmış geceye
Biz ne zaman içsek,
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,
Devamını Oku
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta