Tutkusu benliğini parçalıyordu yorgun beyaz adamın
Üstün de başın da geçmişin tozu
Dilinde kalbine itaatsiz sözleri
Yüzünde vurdumduymaz maske
Yönsüz savruk gülüşleri vardı
Yine de umut saklıydı kirli sakalında
Kalbi aynalı kadına bakıyordu kaybolduğu düşün içinde
Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Devamını Oku
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta