Sen yokken pencereme ay doğar,
Işığını gülüşün sanırım.
Dokunmak isterim o gülüşe,
Ama sen hep uzaklardasın.
Oysa mesafeler, bir düş kadar yakın.
Adını andığımda yıldız ürperir,
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta