Nasıl başladı bilemiyorum nar ve elmanın şehveti ,
Mavi ile beyaz sarıldı kırmızıya,
Kaşık çanaktan ısındı, doldurdu ağzını
Bir ses ağır kulaktan döndü
Kısa uzun, dar yumuk yumuk
Bir baharın sonunda
Kıvrımlandı koptu ayrıldı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta