Uyur uyanığım birden annem beliriyor gözlerimin önüne ,
Aniden gözlerimi açıyorum ,uyanıkmıyım bu rüya mı diye
Sonra açtığım gözlerime kızarak yine yumuyorum belki yine gelir diye.
Derken unutuyorum ilacın etkisi ile
Annem kızın yine hasta ,
İlacı senin sevgin.
Bulamıyorum , hiçbir doktor buna çare olamıyor.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta