Yakamı bırakmayan bir çocukluk var önümde ,
Ne yaşadıda geldi bu hale. Şimdilerde çocukluğumda ki yaraları bulup sarmaya çalışıyorum fakat; o kadar zor ki. Derine inen , varlığını şekillendiren hamur maya tutmuyor artık.
Çocukluğumdan başlamalıyım çaresizliklerimin çaresine. Gitmeliyim o zamanlara.
Bir bir bulmalıyım ve iyileştirmeliyim artık düşüncelerimi.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta