Hayat gülmediği gibi bizi seven sevdiğini sandığımız insanlarda güldürmedi...
Biz herkese ev ocak oldukda güvendiklerimiz dünyamızı yıktı geçti...
Sonra sonrasımı sanki suçlu bizmişiz gibi kendilerini haklı çıkardı...
Şimdi güven diyorlar neye kimlere güveneyim güvenip sırtımı döneyim...
Dost dediklerim yar bildiklerim sırtımdan vurup hançerlediler...
Şimdi yoldan geçen insanlara bakıyorum bir benmiyim diyorum...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta