Her güzel konuşanı doğru sandım.
Kalbime buyur ettim bazen düşünmeden
Ama öğrendim ki insan önce
Kendine dürüst olmalıymış en derinden.
Bir yol seçmeli insan
Rüzgâra göre değil karakterine göre yürümeli
Kimsenin gölgesine sığınmadan
Kendi gururuyla dimdik durabilmeli.
Kendine saygısı olmayanın
Sevgiye de sadakate de gücü yetmiyor
Bugün yanında olanı anlamayan
Yarın yalnız kalınca her şeyi fark ediyor.
İnsan bazen yeni yüzler kazanayım derken
En gerçek olanı kaybediyor fark etmeden
Çünkü herkes kalabalık ister ama
Az kişi vefanın değerini bilir gerçekten.
Ben artık şunu anladım
Bir insanın değeri sözlerinde değil duruşundadır
Ve en çok da…
Kendisini sevenin kıymetini bildiği kadardır.
Kayıt Tarihi : 9.05.2026 02:56:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!