Ne haldayım, ortada.
Sakın kimse duymasın.
Dilimin ucunda yok umudun pırıltısı.
Öldü mü, kaldım mı?
Ne tesadüf ne tevafuk.
Birazda kırgınım hepsi bu.
Ağrıyan, benim bedenim.
Uçuyor bedenimin her yeri.
Uluyor, sakinliğimin peşinde biri.
Kıvrım kıvrım sanki suskunluğum.
Dolaşıyor ruhumu peşinde, pençeli biri.
Gelen giden yok zaten sus pus her yer.
Kulağım kalsa da kapıda boş.
Gözümde uyanık mevzular.
Gelmez kimse, ölüm yoksa burada.
Gelmeyin, durmayın mezarımın başında.
Olmasın istemem iki yüzlülüğünüz aşikâr.
Ne yardan ne kandan olmadı kısmetim.
Bundan sonrada olmaz, zannetmem benim.
Kenan Gezici 22/02/2026
Kenan Gezici
Kayıt Tarihi : 22.2.2026 15:32:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!