Dursuncan Yildiz Şiirleri - Şair Dursunc ...

Biliyordum Gideçeğimi


Biliyordum, Sessizce gidip kaybolacağımı bu Dünyadan,
Bir gün gelecek ki, bu gün işte O gün Olaçak, vedamın vakti dolacak.
Ağlıyorum içten içe, bu halime canım, ağlıyorum yavaşça,

Bin Bir Ğeçe Seninle

Gözlerin yıldızlarla döndü, gecenin içindesin kalben
Kendine has bir şarkı söyler, rüzgâr fısıldarken sana
Ay ışığına sürgün dua, tenine dokunmak isterken
Saçlarında gizli sır, aşkın adımlarından kalan izler sana

Bir Baba Bir Anne

Gönlün aynasında parlayan bir ayna, bir baba, bir anne, sesleri yankı olur.
Gözlerinde denizler, derin ve yaban, mavi umutlar, rüzgârda durur savrulur. Kolları bir köprü, sıkıca sarılmış, kalbe dolan narin bir bağ kurulur.

Bir aşkın türküsü, yumuşak ve tatlı, yolları sararan sarı bir yaprak gibi.

Bir Dağ Gibi Aşklar


Beyaz örtüsünü giymiş, göğe uzanan dağlar kadar yüce,
Kalplerin derin vadilerinde yankılanır sevda dolu sözler.
Rüzgar, aşkın nağmeleriyle dans eder, sessizce.

Bir Damla Sen


Kalbime düştüğün an, zamanın nabzı durur,
Karanlıkta yıldız gibi gözlerin parlar, ruhun notalarla süzülür.
Arzuların denizi, sessizce çağlar, içimdeki aşkı sarar ki,

Bir Delinin Hikâyesi

Tüm bunları gördüğümde gözlerime inanamadım. Orada, elinde bir oyuncak ayı tutan ve bir deli gibi sevinçten çılgına dönmüş bir adam vardı. Bir çocuk gibi neşeyle dans ediyor, sanki elindeki O oyuncakla birini havaya kaldırıyormuşçasına defalarca kendi etrafında dönüyordu. Her gün aynı manzara yaşanıyordu. Her gün inanılmaz bir gayretle çalışıyor; ücretini alır almaz, gidip bir peluş oyuncak satın alıyordu. Ardından, içi sevinçle dolup taşarak dans ediyordu. Sonra bir dükkâna uğrayıp bir prenses elbisesi alıyor ve büyük bir heyecanla oradan koşarak uzaklaşıyordu. Bu durum—tıpatıp aynı rutinle—haftalarca böyle devam etti. Bu hâl merakımı uyandırdı; haftalar boyu, her Allah’ın günü neden böyle davrandığını anlamak için içimde karşı konulamaz bir istek duydum. "Zavallı baba," diye geçirdim içimden ve onu gizlice takip etmeye başladım. Yaklaşık beş Yüzmetre sonra, bir köşeyi dönüp gözden kayboldu—sanki sırra kadem basmıştı. Hiçbir yerde görünmüyordu; ama hiçbir yerde. Ne tuhaf, diye düşündüm. Tam geri dönmek üzere arkamı döndüğüm sırada, bir duvarın arkasından gelen, yüksek sesle konuşan bir adamın sesini duydum: "Bak, sevgili kızım! Tıpkı her gün yaptığım gibi sana yine bir peluş oyuncak getirdim; prensesim için bir de prenses elbisesi aldım!" Adam gülümsüyor, yüzü sevinçle ışıldıyordu. Kızdan hiçbir ses gelmediğini fark edince, usulca daha da yaklaştım. Derken, ansızın hıçkırıklara boğuldu; gözlerinden yaşlar süzülürken dizlerinin üzerine çöktü. "Neden " diye haykırdı. "Neden"—ve ağlamaya devam etti. İyice yaklaştığımda, gerçekten yürek burkan bir manzaraya tanıklık ettim: Kontrolsüzce ağlayan adam, bir mezar taşını kucaklamış yatıyordu. Her taraflı dolu Oynçaklar ve Elbiseler. Mezar taşının üzerine şu sözler kazınmıştı: "Burada, Babasının Prensesi Didem Yatıyor"......

Bir Yudum Su

Güneşin kızıl saçlarıyla kucakladığı toprak, bir damla serinlik arar,
Yürekten dökülen özlemler gibi, kurak umutlar göğe uzanır.
Bir yudum su, hayatın sonsuz döngüsünde yankı bulan ses,
Ey karanlık içinde ışık, bir damlacık su verir misin?

Bir Zaman Saatı


Sonsuz yolculuğun kalbinde, sessizce döner saat,
Gizlice örer zamanın ince tülünü.
Her anı altın gibi dökülür, nehirde sükûn bulan hayat.

Bir Zamanlar kendimi Cehennemdemişim gibi Hissediyordum. Karanlık Günlerim beni hiç bekletmedi ve ben hep Açıya katlanmak Zorunda kaldım. Bir insan Ne kadar Açıya katlanabilir, İlk nefesimden, Son nefesime kadar her şeye kendim katlanmak Zorunda kaldım. Hayat, Beyaz bir Sayfaya Siyah Mürekkeple Yazmaktan asla Vazgeçmez. Günler Geçtikçe her şey daha da Zorlaştı ve her gün, her yıl daha da Zorlaştı. Hayat daha Açımasız, Umut Dolu ve iç Huzurundan, Yoksun, Hale Geldim. Bugün bile, Cehennem Ateşinde bana bir gün iç huzurumu hissedeceğimi gösterecek küçük bir damla Su Bekliyorum. Ama bu Günlerde ve Sonuna kadar, Sadece "asla". Zor günlerde kederle dolu, Cehennemde Yürüyorum ve Açı Dolu Hayatımda, artık Ne Yapacağımı Bilmiyorum. Hayatıma Giren her Aşk... Güzelce gülümsedi, Taştan bir kalbi, Yumuşatabilecek Sözler, bana Aşkın var Olduğu ama Gerçek Aşkdan çok uzak Durduğum Sözler, Olduğum Kafesden bir Kafese Atilan Yemmler, Beni bu güzellikteki gülümsemeyle ve Umut dolu Sözlerle kandırmak, incitmek için Denenmemiş hiçbir şey kalmadı. Hayatım boyunca bunu Gördüm, Susdum Yalanlara Cok Zorluklarla katlandım, Kendi halime Güldüm, Bunları yine de görmezden geldim. Ve tüm bu zaman Boyunca Sorgulamadan bahaneler ve Vaatler aldım.
Gerçek aşk tek taraflı mıdır,
Aşk Sonsuz bir Bağlılık mıdır, Bu aşk, Beklentisizce Verilip Alınmaya değer midir, Bu Aşk gerçek ve Samimi midir, yoksa hayatım Boyunca bana gösterdiği o Sıcak yürekli gülümsemenin arkasına çok iyi Saklanabilir mi, Belki de aşk sadece yalnızlık Sözleri, kişinin kendi Yansımasının yalnızlığından kaçışı, özgürlük ve Güvenliğe bir çağrıdır.
Bütün insanlar böyle midir, buna katlanıp kendilerini unuturlar, yoksa tek ben miyim, Çünkü gerçek dostluk yoktur. Sadece düşmanlık vardır. Dostlar arasında. Sessizim, Susğunum, Sadece izliyorum, Keder doluyum. Ne yapmalıyım, nereye gitmeliyim, Bu aşk mı, dostluk mu, yoksa sevgisini gösteren ve veren Herkese Hükmetmek mi, Zaman değişir, insanlar da değişir. Yalnızlık bir korunma aracıdır, herkes kendine, Sevgisiz beklentisiz, Sonsuza dek yalnız ve Askdan Uzakdır, Aşkın Açısını çekmeden, Gözler Görmez, Sözler Durmaz, Hissler Gitmez ve Aşkın Bitmesini hic kimse Bilmez.
Zaman gelir, Zaman gider Hayat Sahtimiz Aşktan Ne Anlar, Nede Durur, Verilen Hayat Zamanında, Aşkın Degerinden Anlamasanda, Ne Fayda Yalnız Yaşasanda Yaşamasanda, Cehennem hep Yanımdaysa, Bir Zaman ve Ben...

Çeylan Gözlüm

Dağların gölgesinde yankılanır sesin, bir meltem gibi
Düşlerimde dolanır, yıldızlar altında çeylan gözlüm,
Bir ışık, geceyi delip geçen, huzur verir içime, senin gibi.