Dursun Tombul Şiirleri - Şair Dursun Tombul

Bir uzaklaşır İstanbul
Bir koşup gelir
Delicesine.
Sarıp sarmalar beni
Senin yerine.

Kapanır
Gökyüzünün kapıları.
İtilir sürgüler,
Kilitlenmiştir
Anahtarsız paslı kilitler.
Yalnızlık;

Gün gelir
Gün geçer.
O naz
O cilvelerin durulur.
Seni hep seven
Ben;

Aniden
Geri dön bir gün.
Uyandırma sakın
Yalnızlığı.
Çaresizlik,
Duymasın ayak seslerini.

Davetsiz
Yüzsüz akşamlar,
Hep hatırımı sorarlar.
Gel-gitlerde
Asılı kaldı nefeslerim.
Bulamaçlı

Mazi,
Avutamıyor bir türlü
Beni.
Renkler uçuk,
Çiçekler solgun.
Beklenen yrınlar,

Lambayı
Söndürme
Zamanı kadar
Yaşayamadı
Aşkımız.
Zifiri

Gecelerin
Engizisyon mahkemelerİnde
Yargılanmaktayım.
Nasıl olur da yabancılaşır
O güzelim renkler.
Yokluğun

Şu
Vuslatın elinde,
Yıllanmış şarap oldum.
Zaman adlı saki,
Gecelere içiriyor da
Bitiremiyor beni.

Günbatımında duyulur,
Güneşin
Aç çığlıkları.
Loş bir odada büzüşür
Kırılgan özlem şarkıları.
Donup kalırken mısralar,