hani böyle söküp atasın gelir ya batan, acıtan duygularını,
öyleyken dermansızdır eller, gönülse arafta kalmıştır…
sükunetin kucağına sığınmış sözlerin,
doğru yolu, doğru zamanı ararken adım adım,
sende akıp giden zamanda hayatı durdurursun,
ta ki beklenen gün, saat gelene dek…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta