duy ey gönül vicdanın feryadını duy!
ve inle!
“perdeler kapalı eyvah, perdeler simsiyah, etraf kapkaranlık”
de ve perişan ol,
ol ki, akılın önüne çekilen setler yıkılsın,
ve yerle bir olsun ve dahi kaybolsun!
kaybolsun ki, duysun tüm ruhun,
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Ateş olmayan yerden duman tütmezmiş önce ateşi yakmak gerek tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta