Duran Bükülmez Şiirleri - Şair Duran Bük ...

Hasretinden gama düştüm gurbette.
Bir deli divane, oldum deli yâr.
Acıya düşürüp, çarkta öğütme.
Aşkının derdiyle, doldum deli yâr.

Alıcı kuşların ömrü az olur.

Dostuna varırsan ikrar et sözü.
Ayrılık yolunda sözüm var deme.
Cehaleti yıkmak bilimin özü.
Yandığım ateşte közüm var deme.

Yalandan, yanlıştan ayrı tut dili.

Eğer derde düşüp çok üzülürsen.
Hatır gönül bilmeyene yar deme.
O sefa sürerken sen ezilirsen.
Hatır gönül bilmeyene yar deme.

Görüpte durumu, kafa yormazsan.
Açmaza düşersin, demedi deme.
Zamanı gelince, hesap sormazsan.
Kuyunu eşersin, demedi deme.

Ah gönül, ah çekip ağlatma beni.
Yüreğe gam çöker, demedi deme.
Bir susuz nehirde, çağlatma beni.’
Gözlerin yaş döker, demedi deme.

Gül olan bahçede, ayrık yetişmez.

Eşekler koşarken, at nalsız kaldı.
Bu nasıl oluyor, demedi deme.
Harami haramda, kul halsiz kaldı.
Burnundan soluyor, demedi deme.

Paçalar perişan, don tutmaz yama.

Gönüle sıkılan yağlı bir kurşun.
Ta yürekten vurdu demedi deme.

Üç aşağı beş yukarı aynı dert.
Hep bizler çekeriz, demedi deme.
Nedendir bilmem ki ölüme davet.
Edipte bakarız. demedi deme.

Umut diye yol gözleyip dururuz.

Bir gün devran dönüp güller açarsa.
Ülke şenlenecek,demedi deme.
Güvercinler kanatlanıp uçarsa.
Ülke şenlenecek, demedi deme.

Ağlayıp sızlanma zamanı değil.
Bu günler bitecek demedi deme.