Durak Yiğit Şiirleri - Şair Durak Yiğit

Sihirli bakışlar süzer aheste
Şeyda bülbül olur inler kafeste
Miski amber gibi kokar nefeste
,,,,,İşte budur aşkın tuzağı fendi
,,,,,Sen o zaman hapı yutan efendi.

Akşam oldu yine bastı karanlık
Dakika yıl olur herşey biranlık
Değilmiş demekki heryer samanlık?
....Gülüm gonca iken soldu sevdiğim
....İstediğin buysa oldu sevdiğim

Herkes yâr’i ile ederken seyran
Hiç kimse tutmuyor elimi benim
Tükendi hevesim, gönlümse viran
Ağıt esir aldı, dilimi benim

Yad’ın güzeliyle varıp tanışmam

Sana verdiğim bu sevgim emeğim
Gözüne dizine durur inşallah
Ne kadar melanet varsa dünyada
Hepisi başına gelir inşallah

Dertsiz başım vardı,derde karıldım

Kılsak ta kadına bir günü özel
Kadın bir çiçektir o kadar güzel
Değmesin hazanda o güle gazel
,,,,,Kadına siz değer biçemezsiniz
,,,,,Kadınsız damla su içemezsiniz

Boşa düşürmüşüm,saçlarıma ak
Nasıl bel bağladım,sana HAYIRSIZ.?
Yeter artık senden,neler çektim bak
İnanamam gayri sana HAYIRSIZ..!

Dil dökerek türlü,yemin içmiştin,

Rabbim nerden düştüm sevda ağına?
Kan doğradı zehir etti aşımı
Hazan girdi dolu düştü bağıma
,,,Kader dedim eğdim geçtim başımı
,,,Kan doğrayıp zehir etti aşımı

Gönül figan etme kalmışsın harda,
Kafeste bağlanan bülbül misali..
Sordum hallerimi kalmışım darda.
Kafeste bağlanan bülbül misali..

Akrabaya,dosta mektup yazarım.

Mecnun edip çölden çöle gezdirdin
Sen beni canımdan erken bezdirdin
Anadan,babadan yerden tezdirdin
Ömrümü bitirdin kahrım sanadır

Ağlamaya bile gücüm yetmiyor

Evcinin içinden bir dere akar.
Güzelleri çoktur çok canlar yakar.
Genci ihtiyarı yollara bakar.
Her şeyinle kalbimdesin sen köyüm.

Hep özledim toprağını taşını.