Durak Yiğit Şiirleri - Şair Durak Yiğit

Kanadı yoktur ki sanasın melek
Sonradan anlarsın meğer’se kelek
Giydirirler sana ateşten yelek
Düşüp aşk od’una yanma sen KIZIM

Yalan sözleridir en büyük silah

Görmedim bu aşkta baharım yazım
Kırmayın kanadım kolumu benim
Dertli dertli çalar artık bu sazım
Kırmayın kanadım kolumu benim

Düştüm yarden ayrı gurbet ellere

Gönül düştü yarim bak ah u zara
Kimseler yaramı sarmıyor YARİM.
Attılar beni hep loş bir kenara
Kimseler halimi sormuyor YARİM

Herdem gözlerimden kanlı yaş düşer

Ben de vaz geçtim, boşa ağlama
Kırdı şu kalbimi, taşların yeter
Dönmem sana asla, boşa ağlama
Kırdı şu kalbimi, taşların yeter

Sen çağırdın beni, gönül bağına

Dinini yermekle neyi deliyon?
Görüyorum koyun gibi meliyon
Biraz yavaş çok ileri gidiyon
Kargalar başıma kuzgun kesildi

Laf sokup durursun neden dinine?

Altım üstüm kara toprak
Açılırsın yaprak yaprak
Sarar bir/gün mutlak toprak
Güvenme hiç gençliğine

Ektiğini biçecersin

Söyle felek söyle ne ettim sana,?
çatıp duruyorsun hep garibana
Ömrümde gülmedin bir kere bana
Keder bizde çile bizde dert bizde

Dertlerimi daim baştan taşırdın

Tarumar eyledin gönül bağımı
Katmadığın daha acı kaldı mı?
Yıktın virân ettin gönül dağımı
Katmadığın daha acı kaldı mı?

Duymadın ki sana gönül çağrı mı

Yetmedimi yattığım hasretin kucağında?
Senin ile yan yana yaşlanmak istiyorum
Harlı sevda ateşi yanıyorken bağrımda
Sevdayın ateşin de ısınmak istiyorum

Tüm sevenler gibi biz de tutsak el ele..

Kimse senin gibi beni sarmadı
Biri gelip şu halimi sormadı
Aşktan söz etmeye dilim varmadı
Çok dilek diledim biri olmadı

Engelleri baban koydu yoluma