Durak Yiğit Şiirleri - Şair Durak Yiğit

Hep benim karşıma zalim çıkıyor.
Günahkar kul muyum ben ulu tanrım.?
Kimi DOST sandımysam şeytan çıkıyor.!
Günahkar kul muyum ben ulu tanrım.?

Tazı gibi hep tavşana saldılar.

Başkası giremez, alamaz yerin.
Yazmışım ben seni kalbime gülüm
Açtığın yarlar kalbimde derin
Kimseler yaramı saramaz gülüm.

Seni sevdiğimi herkes biliyor.

Bülbül konmaz oldu, soldu güllerim
Yaktın beni kül eyledin sevdiğim.
Göster mah cemalin, açık ellerim,
Yaktın beni kül eyledin sevdiğim

Tuttum da elinden kalmadı takat.

Versenizde artık nedim meleği!
Giydirdiler bana kızgın yeleği
Sardı yâr sırtıma sevda şeleği
Ben ölünce KAYS’ın çölüne gömün

Yeter bu sevdadan çektiğim yeter

Yükledin hüzünü gamı üstüme
Hele şöyle gelde bir bak yüzüme
Ağlıyorum bulut çökmüş gözüme
Keder düştü bahar ile yazıma

Kafa tuttum her cefa belâ’ya,

Kaderim’de yoldaş diye bildiğim
Her’şeyimi onun için sildiğim
Halimden bilmeyen nazlı sevdiğim
Kan ağlar yüreğim HAR bu günlerim

Demek ki dünyada her şey yalanmış

Kapıldım girdabına
Daha burdan çıkamam
Çağlayıp akıyorum
Asla durgun akamam

Bir kez olsun sormadın

**
Anan ile baban ayırdı bizi
Gözümden akıyor yaş dizi,dizi
Çözülmüyor çözemedim bu gizi
Beni haldan hala koydun KaraKız !
*** Sevmeseydin beni keşke KaraKız !

Elâ gözleriyin oldum esiri
Kaldır nikabını görmeye geldim
Yoktur bunun daha başka tevsiri
Kaldır nikabını görmeye geldim

Sen’den gayrisini çektim kızağa

Dostlarım şaklabanlık değil maksadım,
Amacım katkıda bulunmak benim.
Bu nasıl bir döngüki böyle.?
Kalemler,yazılar ayrı yazıyor..

Kadınla erkeği ayıramaz olduk,