o durakta kör olmalıydım
mil çekmeliydim gözüne güneşin
yahut kaçmalıydım arka kapıdan
imzamı değiştirmeliydim
bir önceki durakta inmeliydim
kahretsin ölmeliydim
saçlarımı yüzüme dökmeliydim
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




benim de AFFET İSTANBUL isimli bir şiirim var. okur musunuz?
istanbul yüreğimizin yarası istanbul.
istanbul yüzümüzün karası istanbul
ah istanbul, ah istanbul ..
bunu da şimdsi yazdım. s.a. çorum
Şiirden mütevellit bir vakıadır. Ne zaman gelsem okumaya kalemi, korumalı geliyorum.
Hep aynı şey: Bütün korunaklar yerle bir!
Benzesin hikayesi, benzemesin; iç çekecek bir yer buluyorum içinde şiirin.
Niye dayanamıyorum her seferinde?
Sımsıkı 'simge durumunda küçült'üyorum gözlerimi!
teşekkürler Keziban Arpacı teşekkürler...kederimi besledim yine şiirinle....
çok güzel...
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta