zamanların hep durağan
havada asılı kalan bir güvercin misali
olman gereken yerdesin ama zamanın geçmiş
bir resime bakar gibisin
yaşam iki boyuta indirilmiş
doğruyu gösteren ama duyguları dondurulmuş
belkide tam orası olman gereken
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta