Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Başı yanlış böyle başlamıyor
Nereye gideceğini bilen insanlar yolu şaşırmaz, kutlarım adaşım. Güzel bir anlatımdı...
Evet insan şöyle durup bir bakmalı hem geriye hem de ileriye güzel bir konu tebrikler. Değerli hemşehrim nicelerine diyor esenlikler diliyorum.
Dünya han.. ve biz hepimiz yolcuyuz bu devran da
Yola revan olan ayaklar doğrudan uzaksa varacağı yer vicdanı olsun. Ve gerçekten vicdanı varsa
İnsanın en büyük mahkemesi vicdanıyladır çünkü.
Allah, yolumuzu şaşırtmasın...
Yüreğinize gönlünüze sağlık
Tebrikler şair
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta