Rüzgarlı bir sonbahar gününde
Titrek yapraklı bir ağacın altında
Titrek iki el, iki yürek
Kavşağındalar ayrılığın
Kavuştu önce elleri ayrılığa inat
Sonra da dudakları
Bu son diyen yağmura inat
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta