Su gibi sorgusuz sualsiz akıp gidiyordu günler.
Bir yağmur damlasının kelebek kanadına düşmesi kadar sıradandı hayat.
Ben miydim bunun sebebi yoksa bunlar mıydı bana sebep?
Düşünüyordum seni zamanın içinde yitip giden bir kayıp ruh gibi
Ellerimi uzattığım anda bulutlar arkasına saklanan Venüs gibisin
Tekrar ne zaman görüneceğin bilinmez oluyor
Gözyaşlarımla adını yazıyorum
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta