Ne kendir dinlersin, ne de zincir.
Dur be nefis, dur artık yerinde.
Sen kükredikçe, her yanım incir.
Dur be nefis, dur artık yerinde.
Bedenimi, peşinden koşturun.
Senin ile birlikte coşturun.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta