Dünyamda işin yok Şiiri - Hamit Demircioğlu

Sabah gözlerimi sana açardım.
Yürürken, otururken…
Hep sen.
Gözlerim yollarda,
özlemle gelişini beklerdi.
Seni birkaç saniye görebilmek için
ne yapsam, nereye baksam,
karşımda
mutluluğun baş döndürücü hâlini yaşardım.
Seni usandırırım diye hep korkardım.
Çabam,
seni mutlu görmekti,
mutluluğuna ortak olabilmekti.
Başa sardın yine,
o güzellikler kayboldu bir anda.
Gözlerini tamamen kapattın bana.
Sanki
cehennemin çarklarına atmak istedin beni yeniden.
Ne o eski duruşun kaldı,
ne de o sevecen bakışların
gözlerimde.
Yanlış anlaşılan bir şeyler vardı belki.
Ben,
senin dostluğuna,
insanlığına,
yardımseverliğine vurulmuştum.
Hayrandım sana.
Şimdi her şey bitti.
Artık hiçbir şeyim değilsin.
Kara gözlüm, melek yüzlüm diyemeyeceğim.
Umudum yok,
meleğim yok,
tatlı dillim, güler yüzlüm yok artık.
Yokluğun,
bir zamanlar cehennemin adıydı.
Yanlış yaptın,
hem de çok yanlış.
Çekil artık hayatımdan.
İşin yok dünyamda.
03 Şubat 2020