Dünyalık Şiiri - Mehmet Fatih Karkın

Biz istiyoruz diye mi çiçekler açar?
Ağaçlar, balıklar, ötüşen kuşlar...
Biz kadar onlar üstüne de kuruludur dünya
Biz istiyoruz diye sanma gülmek ve ağlamalar
İstemediğimiz zaman kuşanırız
En korkunç silahlarımızla savaşa!
Çünkü sanırız ki
Bizden ibaret ve bizden ötesi olmayan bir dünya
Farkında mısın?
Duygusal yâda hüzünlü
Ne bileyim işte...
Küçücük sevinçli bir anımızda
Hiç kaybetmek istemeyiz
Oysa az önce ne kadar nankör
Ne kadar hain ne kadar iğrençtik
Birbirimiz, birbirimiz yüzünden
Çıkarlarımız bir olmuş yan yana gelmiştik
Ne kadar ucuz ne kadar çok, çoğuluz,
Katletmek olunca bir canı.
Kapama kulaklarını
Ölümden korkuyorsun.
Ölüm; sen, ben kadar bencil bu dünyada.
Korkma, dinle anlatayım
Ölüm ne araf da kalmaktır
Ne cenneti nede cehennemi yok saymaktır
Ölüm, derin uykularda düşlere dalmaktır.
Ölmekten korkuyorsun
Korkma!
Ölüm yeniden sevdiklerinle başlamaktır.
Çünkü çirkef ve arsız olan bu dünyadır
Evliyalar, veliler ve deliler
Ve hatta peygamberler
Kaç kez haykırdılar
Dünya malı dünyalıktır, dünyada kalır.