Aslı bir imbat olan yerdeyim ben de gönül,
Tek ışık kalmadı bak,soldu cânımdaki bet.
Bir sabâh vakti konup,göçtü burdan son ödül,
Şimdi etrâfı kadar gözcü bekler bu nöbet.
Kim bilir? belki de son,bir hayattır yeniden,
Belki dünyâdan asil,belki dünyâdan emin.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Diline sağlık canlar canı, mest ettin beni. Selamlar
Göz açıp,göz kapatan onca mağrur sene
ve hepsi bir nefes..
sevgi ve saygıyla
Bence de keşke bitmeseydi şiir... Eyvallah üstad.
Barış Aluk.
Daha yeni dünyaya geldim ben, emeklemesini ögrenmeye calisirken ne cabuk kosup düstüm ben......
güzel ve güzel olduğu kadar mana yüklü şiirin için kutlarım selamlar
Turhan Toy
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta