Dünya yükünü bırak Şiiri - Murat Ülkü

Dünya yükünü bırak, kapansın yorgun gözün,
Dudağında kalsın hep o en son tatlı sözün.
Ecel provasıysa her gece şu uykumuz,
Tebessümle silinsin içimizdeki hüzün.

Gönül heybesi boşsa, huzur sığmaz içeri,
Gülümse ki aydınlık sarsın her bir feneri.
Madem bir göç yoludur her yastığa baş koyuş,
Mutlu ölmeli insan, dönmemek üzre geri.

Yastığa düşen başın, bir kuş tüyü hafifliği,
Ruhun bulsun içerde o sonsuz derinliği.
Madem yarıda kalır dünya ile bağımız,
Gülerek karşıla sen, bu sessiz serinliği.

Gönül aynanı parlat, keder tozu kalmasın,
Karanlıklar içine hiçbir hüzün salmasın.
Ölüm ki bir uykudur, uyku ise bir ölüm,
Mutsuz giren bu yolda, asla şifa bulmasın.

Varlık yükün ağırsa, bırak kalsın eşikte,
Ruh ancak huzur bulur, bu karanlık beşikte.
Madem bir seferdir bu, ucu ölüme çıkan,
Nurdan bir iz bırakmalı, her gece şu keşikte.

Göz kapakların ağır bir perde gibi insin,
İçindeki fırtına, şu sükûtla dindirsin.
Yarım bir gidişse bu, dönüşü meçhul olan,
Gönül son nefesinde, şen bir ata binsin.

Zamanın ötesine açılan bir kapıdır,
Uyku, sonsuz sarayın en küçük bir yapıdır.
Her geceyi son bilip, öyle yum ki gözünü,
Huzur, o son bakışın en asil sevabıdır.

Hesaplaş kendinle de, helalleş her nefesle,
Vedanı bir şarkı yap, en mülayim bir sesle.
Her gece son deminmiş gibi yaslan arkana,
Mutlu uyanmak için, öl bugün bu hevesle.

Kır dök ne varsa dünden, kalmasın tek bir sızı,
Gülümse ki utansın, gecenin kara kızı.
Mutlu ölmek demektir, mutlu uyumak her gün,
Sönmeden göğsündeki o son umut yıldızı.

Artık sükût vaktidir, dünya kalsın dışarıda,
Ruh özgürce süzülsün, o mukaddes kenarda.
Madem her uyku bir vedadır, her veda bir kapı;
Gözlerini yum ki, uyanasın en güzel baharda.