9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Dünya neşeyle dönüyor,
Ben hislerimi kapattım, rehberim.
O gürültülü meydanlarda,
O terk edilmiş istasyonda,
Ve limanda, kalkan son vapura bakarken.
Duygularımı kilitledim, rehberim,
Onu bir hiçliğe armağan ettim.
Biz ne zaman içsek,
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,
Devamını Oku
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta