Bu dünya kimseye kalmıyor bilin,
Mazlumun gözyaşın durmayın silin,
Diyor Hâk Peygamber tevhide gelin,
Bu dünya kimseye kalmıyor bilin.
Dünyaya bel bağlama vefasız güzel,
Sonu bağ bozumu samanla gazel,
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Tebrikler gayet başarılı ve manidar dizeler......Abdulvahap YIldız
Bu dünya elbette kimselere kalmaz kardeşim! Zira bu dünya bir imtihan sahnesi ve yol üstünde bir duraktır ki, ebedül abada giden her yolcu bu sahnede imtihanını tamamlamak için bu durağa uğrar, sonrada ölüm denen vesileyle yolculuğuna devam eder! ta ki, yolu son durak olan cehennem veya cennette sona erene kadar!
Hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta