Dünya dediğin; bir göz kırpımı kadar kısa, bir rüya kadar geçici… Ve biz, aynı göğün altında birbirine yetişemeyen iki kader gibiyiz.
Sen başka vakitte soluyorsun hayatı, ben başka gecelerde eksiliyorum. Ne sen benimle aynı anda tükeniyorsun, ne ben seninle… Birimiz zamana erken düşüyor, birimiz ayrılığa geç kalıyor.
Oysa aşk; aynı kalpte ölümü beklemekti belki de. Aynı sessizliğe baş koyup aynı yaradan kanamaktı.
Şimdi anlıyorum; bu dünya dedikleri şey, bir oyun, bir oyalama, bir gölge yalnızca…
O mavi gözlü bir devdi.
Minnacık bir kadın sevdi.
Kadının hayali minnacık bir evdi,
bahçesinde ebruliii
hanımeli
açan bir ev.
Devamını Oku
Minnacık bir kadın sevdi.
Kadının hayali minnacık bir evdi,
bahçesinde ebruliii
hanımeli
açan bir ev.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta