Dünya Boş Şiiri - Aygül Zade

Allah aşkı ile yan dostum,
Dünya boş…
Bak süslü sözlere,
Altı çürük bir saray gibi.
Bak insanlara,
Yüzü güler, kalbi karanlık bir sokak gibi.

Dünya dediğin nedir ki?
Bir avuç toprak,
Bir nefeslik heves,
Bir göz açıp kapayıncaya kadar
Geçip giden bir gölge…

Allah aşkı ile yan dostum,
Çünkü başka ateşler yakar insanı.
Mal yakar,
Şöhret yakar,
Gurur yakar,
Ama Allah aşkı
Yaktıkça arındırır.

Dünya boş dostum,
Bir sabah uyanırsın
Yanındakiler eksilmiş…
Bir akşam bakarsın
Aynadaki yüz değişmiş…
Gençlik bir kuş gibi
Avuçlarından uçmuş.

Saraylar kurarsın gönlüne,
İçine huzur koyamazsan
Hepsi harabe.
Kalbinde O yoksa
Kalabalıklar bile ıssız.

Allah aşkı ile yan dostum,
Secdede ağla…
Gözyaşın toprağa değil
Arşa yükselsin.
Çünkü insanı insan yapan
Yalnızca kalbindeki niyettir.

Dünya boş…
Bak mezar taşlarına,
Hepsi bir zamanlar
“Ben” diyordu.
Şimdi isimleri sessiz,
Toprak sabırlı…

Ne kırgınlık kalıyor,
Ne küslük,
Ne de gurur.
Bir kefen kadar sade
Bir dua kadar muhtaç oluyor insan.

Allah aşkı ile yan dostum,
Geceleri uykun kaçıyorsa
Derdin dünya olmasın.
Derdin O olsun…
Çünkü dünya yük,
O’nun sevgisi kanat.

Bırak insanlar konuşsun,
Bırak yollar çamur olsun,
Bırak kader ağır gelsin…
Sen kalbini temiz tut.

Bir gün
Bu dünya dediğin han
Herkese kapanacak.
Geriye
Yalnızca yaptığın iyilikler,
Sakladığın sabır,
Ve Allah için attığın
Bir adım kalacak.

Allah aşkı ile yan dostum…
Yan ki küle dönsün nefsin,
Yan ki dirilsin ruhun,
Yan ki dünya seni değil
Sen dünyayı terk edesin.

Çünkü dünya boş…
Ama O’nun sevgisi
Sonsuz.
AYGÜL ZADE