Artık bizim, ambarımız dene dolu
yamandı göğün dibi, bize terk edildi
dünyaya terk edildik
feleğin dokuz burcunda yokuz
kale düştü, paralanmış paryalarız
tecime elverişli
ruhumuz yok tuzumuz var
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




İlginç.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta