Dünya bir kayık yokmuş dümenim
Kalmamış dosta benim hiç güvenim
Konuş ben seni nasıl seveyim
Yüzüme bir türlü gülmeyen dünya
Günlerim başladı elemle kederle
Dünleri unuttuk tek bir kalemde
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta