Bir boşlukta yüzüyor, cümle alem, cümlemiz.
Nerde ve nasıl, ne zaman öleceğiz?
Hiç kimse düşünmüyor, hangi yolda kalbimiz.
Zevk ü sefa sürmeye gönderildik sanki biz!
Gaflet perdesinin önü,
Acep gerçek dünya mı?
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta