Hiç uyumam hep ağlarım seherlerde
Hep kan ağlıyor gözlerim bu vakitlerde,
Bir seni hatırlatır ve ezik yenik gönlümü,
Ne takadım ne ümidim kaldı yarınlarda.
Ben günden nefret ederim ay ışığı hevesim,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim



