Kayıp zamanı çalan, ömür
Günleri çürütüp giderken...
Hüzne teslim etmiş kendini, yalnızlık!
Çaresizliğe bağımlı kalan, umut!
Karanlığa döndürmüş, hayalleri.
Gerçeklerse, gebe kalmış olaylara.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Kayıp zamanın peşinde
Ayak sürür ömür
Bir güz yaprağı gibi
Düşerken günler..
Bütün yalnızlıklar
Hüzün besler koynunda
En zayıf halkasını arar/umutsa
Çaresizlik zincirinin..
Hayaller gölgesinde kalmıştır
gün gibi aşikar gerçekliğin..
Gerçeklerse;
Acılı Urfa Kebabı...
Teşekkürler,bunları söyletti şiiriniz..Bizim buralarda, söyleyene değil, söyletene bak derler..
Mim Kemal Ertuğrul
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta