Dünlü Geçmiş Zaman ~ Şiiri - Özlem Çay

dizlerimin üzerinde gün
dizelerimin altında.
ağdalı imaların duruşuna,
dik başlı imlâlarım.
elimin güvertelerinden havalanan
martılar çarpıyor kalbimin kıyılarına..
parçalanıyor evrenin kayışı
hırıltılı soluyan bencillik yağıyor
söndürüyor inançları,
nefesini kazıyorum hafızamdan
kazdıkça kül
kazdıkça taş doğuruyor
diriliyor gölgeler,
üstüme devriliyor dün.

mengenelere gerili gün
sıktıkça et çürüğü
sıkıldıkça tırnak batığı,
engerek zehrinden hallice.
eskizler çiziyor aklım,
aklım da yüklemsiz manzaralar.
duruyorum;
kuru bir vaktin ortası
dupduru bakıyor, baktıkça deşiyorum,
geveleyen insan duruşunu.
tılsımlıyorum ruhumu
köşe bucak gizliyorum,
engizisyon mahkemesi yüzlerden.
kusur arayan gözlerin yaşına bakmadan,
çapını umursamadan
çentikli dişlilere asıyorum
sivriliyor kendine dün.

yüz üstü bırakılmış gün,
terk edilmiş
boşluğun tam ortasında,.
göz göz uzanan sokaklar da
dipdiri sığ acılar.
kesip, biçtim,
durmadım
toplayıp taş değırmende öğüttüm
baş yiyen ekinler seyrettim.

kirpiklerime takılı gün
bakışların akışı
nakış nakış söktüğü yer de.
sıyırdım kendimi,
saçaklardan sokaklara düşen yangından.
bakma hiç, aldıma güne
görme sahte isyanları,
ayakları yalın
yürekleri prangalı mahkûmların
kemik sohbetlerini bilme.
görme,
uyu!
dünün esaretini düş ömründen.....⚘
.....özlem/
aralık/beş
03:45