Kesikse mümkün dünden ezelden
Yabanda hozansın, yoşunmuş yıpranmışlıkta yavan
Yıllar yılların üstüne yıkıldıkça ihtiyar eder bahtiyarlığından olmyuş bağı bahçeyi
Büyüdükçe derinleşen dil yarelerinde adımlarını şaşırmış her rüzgar
Seni bulur kördüğümleri susun
Çalıp çırpınan yanık avazlar sende bulur buluşturur hüznünü
Cümle esen soğukluklar solmuş bir iklimin adını güz koyana buyup üşüşen
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta