Kesikse mümkün dünden ezelden
Yabanda hozansın, yoşunmuş yıpranmışlıkta yavan
Yıllar yılların üstüne yıkıldıkça ihtiyar eder bahtiyarlığından olmyuş bağı bahçeyi
Büyüdükçe derinleşen dil yarelerinde adımlarını şaşırmış her rüzgar
Seni bulur kördüğümleri susun
Çalıp çırpınan yanık avazlar sende bulur buluşturur hüznünü
Cümle esen soğukluklar solmuş bir iklimin adını güz koyana buyup üşüşen
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta